توضیحات
اسبهایی با بدن پر
این اسبها بدنی پر و گرد، گردنی کوتاه و ایستاده و پاهایی کوتاه دارند؛ فرمی که بیشتر به پیکرکهای سفالی کهن شبیه است تا اسبهای واقعگرایانه. لعاب سبز تیره و براق، حجمها را برجسته میکند.
پیکرکهای کهن
پیکرکهای سفالی اسب با بدنهای پر و پاهای کوتاه از آثار شاخص شمال و غرب ایران در هزارهٔ نخست پیش از میلادند. این مجسمهها همان روح را در قالبی امروزی نگه داشتهاند.
جزئیات و نگهداری
تفاوتهای جزئی در رنگ و جریان لعاب میان قطعهها طبیعی است و هر قطعه را یگانه میکند. با پارچهٔ نرم و خشک گردگیری کنید و دور از لبهٔ میز و ضربه نگه دارید.
✦ داستان اثر: پیکرههای جانوری شمال ایران؛ سه هزار سال پیش از امروز.
در درههای البرز در گیلان و غرب مازندران، اشیایی پیدا شده که با نام «املش» شناخته میشوند؛ از ظرفهای سفالی به شکل جانوران تا پیکرکهای مفرغی. بیشتر این آثار به سدههای نهم و هشتم پیش از میلاد نسبت داده میشوند. یکی از شاخصترین فرمهای آنها گاو کوهاندار است؛ ظرفی سفالی با بدنهٔ صیقلی و پاهای کوتاه که فرمش ساده و درعینحال پرقدرت است. موزهٔ هنر دیترویت نمونهای از این ظرفها را به فرهنگ مارلیک و سدههای ۱۲۵۰ تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد نسبت میدهد. خطوط کشیده، حجمهای خلاصهشده و تأکید بر روح جانور به جای جزئیات، این آثار را به طرز شگفتآوری امروزی نشان میدهد؛ گویی مجسمهسازی مدرن سه هزار سال زودتر در شمال ایران آغاز شده بود.







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.