توضیحات
فرمی که سه هزار سال جوان مانده
این مجسمهها اسب را نه با جزئیات، که با چند خط کشیده و حجمهای خلاصه نشان میدهند: گردنی بلند، پاهای باریک و بدنی که انگار در حرکت است. لعاب مشکی براق، فرم را مثل یک مجسمهٔ مدرن جلوه میدهد.
میراث پیکرهسازی شمال ایران
پیکرهسازان کهن شمال ایران، در گیلان و مازندران، جانوران را با همین زبان خلاصه و پرقدرت میساختند. این مجسمهها از همان سنت و از آثار نگهداریشده در خزانهٔ سفال دفینه الهام گرفتهاند.
✦ داستان اثر: پیکرههای جانوری شمال ایران؛ سه هزار سال پیش از امروز.
در درههای البرز در گیلان و غرب مازندران، اشیایی پیدا شده که با نام «املش» شناخته میشوند؛ از ظرفهای سفالی به شکل جانوران تا پیکرکهای مفرغی. بیشتر این آثار به سدههای نهم و هشتم پیش از میلاد نسبت داده میشوند. یکی از شاخصترین فرمهای آنها گاو کوهاندار است؛ ظرفی سفالی با بدنهٔ صیقلی و پاهای کوتاه که فرمش ساده و درعینحال پرقدرت است. موزهٔ هنر دیترویت نمونهای از این ظرفها را به فرهنگ مارلیک و سدههای ۱۲۵۰ تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد نسبت میدهد. خطوط کشیده، حجمهای خلاصهشده و تأکید بر روح جانور به جای جزئیات، این آثار را به طرز شگفتآوری امروزی نشان میدهد؛ گویی مجسمهسازی مدرن سه هزار سال زودتر در شمال ایران آغاز شده بود.







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.