توضیحات
کاسهای روی گویها
این کاسه بدنهای گرد و پر دارد که روی سه پایهٔ کوچک توپیشکل ایستاده است. لعاب سبز و فیروزهای با رگههای روشن، آن را برای سرو یا کاشت گیاهان کوچک و ساکولنتها مناسب میکند.
فرم پایهدار ایرانی
کاسههای پایهدار از فرمهای شاخص سفال ایرانیاند؛ فرمی که به گفتهٔ موزهٔ هنر کلیولند، در دورهٔ سلجوقی از کاسههای فلزی ایرانی گرفته شد. این کاسه همان فرم را با پایههایی گرد و امروزی بازآفرینی کرده است.
جزئیات و نگهداری
این محصول از سفال لعابدار و در ابعاد ۲۱ × ۱۲ سانتیمتر ساخته شده است. تفاوتهای جزئی در رنگ و جریان لعاب میان قطعهها طبیعی است و هر قطعه را یگانه میکند. سطح لعابدار را با آب ولرم و اسفنج نرم بشویید و از تغییر دمای ناگهانی دوری کنید.
✦ داستان اثر: فیروزهای، رنگی که سفالگران سلجوقی به خاک دادند.
در سدههای ششم و هفتم هجری (دوازدهم و سیزدهم میلادی)، کارگاههای سفالگری ایران، بهویژه در کاشان، به بدنهٔ تازهای به نام «فریت» یا خمیر سنگ رسیدند؛ ترکیبی از کوارتز آسیابشده، کمی گل و شیشه که سفالی سفیدتر و ظریفتر میساخت. لعابهای فیروزهای و لاجوردی روی این بدنه درخشش تازهای پیدا کردند و کاسههای پایهدار، تنگها و گلدانهای این دوره امروز در موزههای بزرگ جهان نگهداری میشوند. موزهٔ هنر کلیولند دربارهٔ یکی از این کاسهها مینویسد که فرم پایهدار آن از کاسههای فلزی ایرانی گرفته شده است. همین پیوند میان فلز، سفال و رنگ آسمان، پایهٔ زبان بصری این محصول است.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.