توضیحات
فرمهایی نزدیک به انتزاع
در این مجموعه، اسبها با خطوطی کشیده و فرمهایی نزدیک به انتزاع ساخته شدهاند؛ گردنهایی بلند که مثل موج بالا میروند. ترکیب لعاب سبز و سفید، آنها را برای دکورهای مدرن و مینیمال مناسب میکند.
سنت کهن، زبان مدرن
پیکرهسازان کهن شمال ایران جانوران را با کمترین جزئیات و بیشترین حس میساختند؛ زبانی که قرنها بعد، مجسمهسازی مدرن هم به آن رسید. این مجسمهها پلی میان این دو هستند.
جزئیات و نگهداری
تفاوتهای جزئی در رنگ و جریان لعاب میان قطعهها طبیعی است و هر قطعه را یگانه میکند. با پارچهٔ نرم و خشک گردگیری کنید و دور از لبهٔ میز و ضربه نگه دارید.
✦ داستان اثر: پیکرههای جانوری شمال ایران؛ سه هزار سال پیش از امروز.
در درههای البرز در گیلان و غرب مازندران، اشیایی پیدا شده که با نام «املش» شناخته میشوند؛ از ظرفهای سفالی به شکل جانوران تا پیکرکهای مفرغی. بیشتر این آثار به سدههای نهم و هشتم پیش از میلاد نسبت داده میشوند. یکی از شاخصترین فرمهای آنها گاو کوهاندار است؛ ظرفی سفالی با بدنهٔ صیقلی و پاهای کوتاه که فرمش ساده و درعینحال پرقدرت است. موزهٔ هنر دیترویت نمونهای از این ظرفها را به فرهنگ مارلیک و سدههای ۱۲۵۰ تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد نسبت میدهد. خطوط کشیده، حجمهای خلاصهشده و تأکید بر روح جانور به جای جزئیات، این آثار را به طرز شگفتآوری امروزی نشان میدهد؛ گویی مجسمهسازی مدرن سه هزار سال زودتر در شمال ایران آغاز شده بود.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.