توضیحات
درخششی کهربایی
این کاسه با رنگ طلایی گرم و بافتی برجسته روی بدنه، نور را مثل کهربا در خود نگه میدارد. زیر نور شمع یا چراغ، سایههای طلایی روی سفره میاندازد و میوه یا شیرینی درون آن را چشمنوازتر میکند.
سنت شیشهگری ایرانی
شیشهگری در ایران از دوران هخامنشی و ساسانی تا قاجار پیوسته ادامه یافته و هر دوره رنگ و فرم خودش را داشته است. این کاسه با الهام از همین سنت، شیئی پذیرایی و تزئینی است که هم در سفرهٔ مهمانی جا دارد و هم در ویترین.
جزئیات و نگهداری
شیشهٔ دستساز را با دست و آب ولرم بشویید، از شویندههای ساینده و تغییر دمای ناگهانی دوری کنید و دور از ضربه نگه دارید.
✦ داستان اثر: شیشههای رنگی شیراز و اصفهان؛ تنگهایی که در طاقچهها میدرخشیدند.
از دورهٔ صفوی، شیشههای ونیزی در ایران محبوب شدند و به گفتهٔ شاردن، در اواخر سدهٔ هفدهم میلادی صنعتگری ایتالیایی شیوههای اروپایی شیشهگری را به شیراز آورد. کارگاههای شیراز بهتدریج آثاری ساختند که با کالاهای وارداتی رقابت میکردند: تنگها و بطریهایی با بدنهٔ گرد، گردن بلند و دهانهٔ باز، در رنگهای آبی و سبز تند. موزهٔ متروپولیتن مینویسد این ظرفها به خاطر فرمهای زیبایشان ستایش میشدند و اغلب در طاقچههای خانهها و بناهای تهران، اصفهان و شیراز به نمایش گذاشته میشدند. در دورهٔ قاجار، به روایت دانشنامهٔ ایرانیکا، در ۱۲۸۲ قمری کارگاههای شیشهٔ مصرفی در قم و شیراز رونق داشتند.







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.