توضیحات
اسبی که شمع میبرد
این شمعدانها پیکرهٔ اسبی را با خطوطی کشیده و خلاصهشده نشان میدهند که شمع روی کمرش جای میگیرد. بدنهٔ مشکی با نقشمایههای طلایی دایرهوار، یادآور تزئینات اسبهای تشریفاتی و نقشهای هندسی کهن است.
سنت پیکرهٔ اسب
اسب در ایران از کهنترین روزگاران نماد قدرت و همراهی بوده است. پیکرکهای اسب در سفال و مفرغ شمال و غرب ایران، از هزارهٔ نخست پیش از میلاد، با فرمهایی خلاصهشده و پرتحرک ساخته میشدند؛ فرمهایی که این شمعدان هم از آنها الهام گرفته است.
✦ داستان اثر: پیکرههای جانوری شمال ایران؛ سه هزار سال پیش از امروز.
در درههای البرز در گیلان و غرب مازندران، اشیایی پیدا شده که با نام «املش» شناخته میشوند؛ از ظرفهای سفالی به شکل جانوران تا پیکرکهای مفرغی. بیشتر این آثار به سدههای نهم و هشتم پیش از میلاد نسبت داده میشوند. یکی از شاخصترین فرمهای آنها گاو کوهاندار است؛ ظرفی سفالی با بدنهٔ صیقلی و پاهای کوتاه که فرمش ساده و درعینحال پرقدرت است. موزهٔ هنر دیترویت نمونهای از این ظرفها را به فرهنگ مارلیک و سدههای ۱۲۵۰ تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد نسبت میدهد. خطوط کشیده، حجمهای خلاصهشده و تأکید بر روح جانور به جای جزئیات، این آثار را به طرز شگفتآوری امروزی نشان میدهد؛ گویی مجسمهسازی مدرن سه هزار سال زودتر در شمال ایران آغاز شده بود.







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.